Abrazja szkliwa to proces stopniowego ścierania powierzchni zębów pod wpływem czynników mechanicznych. Może dotyczyć zarówno dzieci, jak i dorosłych, a jej skutki bywają odczuwalne jako nadwrażliwość, przebarwienia czy nawet zwiększona podatność na próchnicę. Właściwe leczenie abrazji szkliwa wymaga rozpoznania przyczyny i dobrania odpowiednich metod postępowania, które nie tylko spowalniają proces, lecz także pomagają odbudować ochronną warstwę zębów.

Skontaktuj się z dentysta żary!

Przyczyny abrazji szkliwa

Abrazja szkliwa najczęściej związana jest z niewłaściwym szczotkowaniem zębów – zbyt intensywnym i wykonywanym twardą szczoteczką lub przy użyciu past o wysokich właściwościach ściernych. Inne czynniki to nawykowe zgrzytanie zębami (bruksizm), używanie zębów do otwierania opakowań czy obgryzanie twardych przedmiotów. Warto zwrócić również uwagę na czynniki zawodowe, takie jak ekspozycja na pyły ścierne.

Rozpoznanie abrazji szkliwa

Diagnoza opiera się przede wszystkim na badaniu klinicznym. Stomatolog zwraca uwagę na charakterystyczne cechy, takie jak spłaszczenie powierzchni żujących, obecność płytkich rowków na zębach czy utrata połysku szkliwa. W zaawansowanych przypadkach można zauważyć zwiększoną przezierność szkliwa i nadwrażliwość na zmiany temperatury.

Metody leczenia abrazji szkliwa

Eliminacja czynników wywołujących abrazję

Podstawą leczenia jest znalezienie i wyeliminowanie przyczyny ścierania szkliwa. Najczęściej polega to na zmianie techniki szczotkowania, wyborze miękkiej szczoteczki oraz stosowaniu past o niskim współczynniku ścieralności (RDA). Stomatolog instruuje, jak prawidłowo dbać o higienę jamy ustnej bez nadmiernego nacisku na zęby.

Leczenie nadwrażliwości

Abrazja szkliwa często prowadzi do nadwrażliwości zębów. W takich przypadkach polecane są specjalistyczne pasty, żele lub lakiery zmniejszające przewodnictwo bodźców do miazgi. Stosuje się również zabiegi fluoryzacji, które wzmacniają strukturę szkliwa i tymczasowo „zamykają” odsłonięte kanaliki zębinowe.

Odbudowa zniszczonych powierzchni zębów

W przypadku znacznego ubytku szkliwa konieczne jest zastosowanie materiałów kompozytowych lub glassjonomerowych do odbudowy utraconych tkanek. W poważniejszych sytuacjach, gdy zabraknie odpowiedniego podparcia dla rekonstrukcji, lekarz może zaproponować założenie licówek ceramicznych lub koron protetycznych.

Rozwiązania ortodontyczne i szyny relaksacyjne

Jeżeli abrazja wynika z bruksizmu lub wad zgryzu, skuteczna może okazać się terapia ortodontyczna lub użytkowanie specjalnych szyn ochronnych na noc. Chronią one zęby przed dalszym ścieraniem i pozwalają ograniczyć destrukcyjne skutki niewłaściwych napięć mięśni żucia.

Profilaktyka abrazji szkliwa

Profilaktyka obejmuje regularne wizyty kontrolne u stomatologa, stosowanie delikatnych technik szczotkowania oraz unikanie produktów i nawyków mogących prowadzić do mechanicznego uszkodzenia szkliwa. Warto również ograniczać spożycie produktów kwaśnych i stosować się do zaleceń dotyczących remineralizacji szkliwa, np. za pomocą past z zawartością fluoru.